तीन गजल

(१)
पिउने क्षमता भए त सागर अञ्जुलीमा नि अटाउन सक्छ।
एउटै थोपामात्रले पनि वर्षौंको प्यास मेटाउन सक्छ।।

संगीतको झरी झरेको भए दिलको फूल फक्रिन्थ्यो सायद,
अमृत नपाई सुकेको माटो पानीले कहाँ भिजाउन सक्छ ?

प्रीतिको वचन भैदिए पुग्छ जीवनको यात्रा यस्तै छ क्यारे।
गंतव्य विना हिंड्नेले पनि खोजेको कुरा भेटाउन सक्छ।।

बाँचेकै देख्छन्,हिंडेकै देख्छन्, रहस्य के छ कस्लाई चासो?
अतीतको संवेग बाँकी भएमा त्यसैले पनि हिंडाउन सक्छ।।

सपनामा कति विश्वास गर्ने, आँखामा कति भरोसा गर्ने ?
देखेकै सपना टुटेर कहिले आँखामा आई बिझाउन सक्छ।।

(२)
कुनै छाया अँगाल्नै खोज्दछन् यी हातहरु यस्तै ,
परेलीमा बितेका छन् अनेकौं रातहरु यस्तै ।

असिनाले चुटेको फूलको हाल हेर्नू फुर्सतले,
यो छातीले सहेको छ सयौं आघातहरु यस्तै ।

केहि बोल्नुपरे राजमार्ग नै अवरुद्ध गर्दैछन् ,
यहाँ देखाउँदैछन् सभ्यता , औकातहरु यस्तै ।

मुना सब गर्भमै छन् हेर कस्तो चाल मौसमको ,
यहाँ पतझर नआई झर्दछन् यी पातहरु यस्तै ।

अँध्यारोमा चलाई तीर , कुरो बङ्ग्याउने गर्छन् ,
नबोलेमा पनि लाग्छन् हजारौं बातहरु यस्तै ।

(३)
झरिरहे आँसुहरु संभाल्नै सकिन।
दर्दको यो भारीलाई उचाल्नै सकिन।।

दुनियाँले किन मलाई पागल भन्ने गर्छ ?
सायद मैले कसैको दिल पगाल्नै सकिन।।

तिमी गएपछि यति अन्धकार छायो।
मुटु जलाएर पनि उज्याल्नै सकिन।।

नदी हुँ म बगिजानु नियति हो तर।
पवित्र ती चरणहरु पखाल्नै सकिन।।

कसैको हिस्सामा काँडा पर्ला भनी मैले;
फूलहरु अँगालेन, अँगाल्नै सकिन।।