वियाेगकाे पीरले कम्पित अधरकाे सम्झना अायाे ।।
सिताराले सुसज्जित त्याे सगरको सम्झना अायाे ,
जवानीका गगनचुम्बी रहरको सम्झना आयो ।।
डुलें नौरंगी डाँफेझैं खुला आकाशमा दिनभर ,
चरा जब गुँडमा फर्के त घरको सम्झना आयो ।।
सबैले अञ्जुली थापे , पिए , फर्केर हेरेनन् ,
नदीलाई उही आफ्नो बगरको सम्झना आयो ।।
मिलनको यादिलो मौसम बितेको भैगयो बर्सौं ,
सबै थोक बिर्सियो खाली नजरको सम्झना आयो ।।
नशा त्यो रातरानीको निशाको ढल्किंदो यौवन ,
अधूरो रातको अन्तिम प्रहरको सम्झना आयो ।।
रचनाकाल : २०६७ /१०/ २१
